Noem mij lsmaël.
Wat jaren geleden, toen ik blut was,
besloot ik te gaan varen om de zee te zien.
Als ik triest en neerslachtig ben,
en zin krijg mensen de hoeden van 't hoofd te slaan,
als 't in mijn ziel mistig is als in november,
dan is 't hoog tijd om de zee te kiezen.
Je kunt elk willekeurig pad kiezen.: tien tegen één dat je bij water uitkomt.
Water heeft iets magisch dat mensen aantrekt,
hen over heuvels en via kreken en stroompjes en rivieren naar zee leidt.
De zee waar iedere sterveling, als in een spiegel, zichzelf vindt.
En zo kwam ik aan in het plaatsje New Bedford,
op een stormachtige zaterdag aan 't eind van het jaar 1841.
HERBERG DE WALVlS PlETER DOODSKlST
- Rum. - Rum voor u. Tot welke streep?
Dit is een penny, dat nog een penny, en zo verder tot bovenaan,
- en dat kost een shilling. - Een penny.
Een hele shilling.
Je zoekt zeker een kamer voor vannacht.
Je vindt 't toch niet erg om 't bed te delen met een harpoenier?
- Ga je op walvisjacht? - Hopelijk.
Je hebt toestemming nodig. Je komt hier niet vandaan?
- Nee. - Dan moet je toestemming hebben.
- Toestemming? - Van ons. De mannen van New Bedford.
De zee is van ons. Wij kunnen anderen toelaten.
En de walvis is van ons. Van ons alleen.
Niemand mag op ze jagen of ze doden zonder toestemming.
Wou je dat soms betwisten?
- Zeker niet. - Mooi zo.
Dan heb je onze toestemming om onze zee te bevaren.
Laten we op hem drinken, maten.
Dat zijn reis een succes moge worden.
- Kunnen walvissen dat? - Walvissen kunnen alles.
Een walvis kan springen als een aardbeving en op je neerkomen
als een berg die in de zee landde.
Een boot lek slaan, bemanningen opeten, van roeispanen tandenstokers maken.
Als God een vis had willen zijn, was hij een walvis.
Geloof me, dan was hij een walvis.
Achab.
Wie is Achab?
Kapitein Achab voor jou.
- Wie is Kapitein Achab? - Tja...
Achab is Achab.
Muziek.
Zingen.
Waard, wie is die harpoenier met wie ik het bed moet delen?
Die zit hier niet bij. Hij heeft zogezegd een donkere huidskleur.
Hij komt als hij klaar is met het verkopen van z'n hoofd.
- Het verkopen van wat? - Z'n hoofd.
Misschien komt hij er moeilijk van af.
New Bedford heeft er meer dan genoeg.
- Wat? - Hoofden, natuurlijk.
Kom op, jongen.
- Wacht. Moment... - Wie jij nou weer?
Jij niet praten, ik jou doden.
Waard. Pieter Doodskist.
- Doodskist, red mij. - Nou, nou.
Wat is hier aan de hand?
Waarom zei je niet dat het 'n kannibaal was?
Dat wist je. lk zei toch dat hij hoofden liep te venten in de stad?
Waard, zeg dat hij die tomahawk, of pijp, of wat het ook is, wegdoet.
Nou, droom maar lekker.
Nou ja. Liever een nuchtere kannibaal dan een dronken christen.
ln ditzelfde New Bedford staat 'n walvisvaarderskapel,
en weinig vissers die naar de lndische Oceaan of Stille Zuidzee gaan,
verzuimen daar 'n bezoek te brengen.
TER NAGEDACHTENlS AAN SETH CULN, UlT Z'N BOOT GESLlNGERD
OP DE VlSGRONDEN VAN DE STlLLE ZUlDZEE, 3 MAART 1828
TER NAGEDACHTENlS AAN JACOB DREW, GEDOOD DOOR EEN POTVlS
lN CHARLESTON, OP DE 14E APRlL 1802
KAPlTElN ESTAR HARDY, GEDOOD DOOR EEN WALVlS BlJ JAPAN
ELlHU WATSON, JACK KlFF, JOHN MORTON, GEDOOD DOOR EEN WALVlS
TER NAGEDACHTENlS AAN DE GEORGE HERRlOT, GEZONKEN lN 1801
De Here nu beschikte enen groten vis om Jonas op te slokken.
Scheepsmakkers, de zonde van Jonas was ongehoorzaamheid aan Gods bevel.
Hij vond het een hard bevel.
En dat was het. Want alle dingen die God ons opdraagt, zijn hard.
Als wij God gehoorzamen, zijn we ongehoorzaam aan onszelf.
Maar Jonas tart God des te meer, door zich op te maken om te vluchten.
Jonas denkt dat 'n boot, gemaakt door mensen,
hem naar een gebied kan brengen waar Gods heerschappij niet geldt.
Hij sluipt langs de schepen als een lage inbreker, om zich weg te haasten.
Als hij aan boord komt, houden de matrozen hem in de gaten.
Het schip vaart uit.
Maar al snel rebelleert de zee. Die wil die kwade last niet dragen.
Het stormt. Het schip dreigt te breken. De bootsman roept alle hens aan dek.
Vaten, balen en kruiken kletteren overboord,
de wind snerpt, de mannen schreeuwen.
"lk vrees de Here", roept Jonas,
"de God des Hemels, die de zee en het droge land gemaakt heeft."
Opnieuw houden de matrozen hem in de gaten.
En de ongelukkige Jonas roept naar ze dat ze 'm overboord moeten gooien,
omdat hij wist dat het zijn schuld was dat deze storm over hen is gebracht.
Aanschouw nu hoe Jonas wordt opgetild als een anker
en in zee wordt geworpen, in de gapende kaken die op hem wachten.
En de grote walvis slaat toe, met al z'n ivoren tanden,
als waren het de witte grendels van een gevangeniscel.
Dan bidt Jonas tot de Heer, vanuit de buik van de vis.
Maar let nu op z'n gebed, scheepsmakkers.
Hij huilt en jammert niet. Hij weet dat z'n straf terecht is.
Hij laat z'n verlossing aan God over.
En zelfs uit de buik van de hel, gestrand op het uiterste bot van de oceaan,
hoorde God hem nog toen hij riep.
En God sprak tot de walvis.
En uit de huiveringwekkende kou en duisternis,
rees de walvis op naar de behaaglijke zon en spuwde Jonas uit op 't droge.
En Jonas, onder de builen en blauwe plekken,
met oren als twee zeeschelpen,
waarin de zee nog altijd allerlei ruisende geluiden maakte,
Jonas gehoorzaamde aan 't bevel.
En hoe luidde dat, scheepsmakkers?
Dat hij de waarheid moest prediken in 't aangezicht van de onwaarheid.
Wee degene die tracht olie op de golven te gooien
als God die heeft doen aanzwellen tot 'n storm.
Ja, wee degene die, zoals loods Paulus het schrijft,
al predikend tot anderen, zelf een verworpene is.
Maar geluk zal diegene ten deel vallen
die tegen de ijdele goden en gezagvoerders van deze aarde
zijn eigen onvermurwbare zelf afzet.
Die alle zonde doodt,
ook al moet hij die wegplukken onder de toga's van senatoren en rechters.
Eeuwige vreugde valt hem ten deel, die, als z'n eind gekomen is, kan zeggen:
"Vader, sterfelijk of onsterfelijk, hier zal ik sterven."
"lk heb geprobeerd de uwe te zijn,
meer dan van deze wereld, of van mezelf."
"Toch is dit niets. lk laat de eeuwigheid aan U."
"Want wat is de mens, dat hij de levensduur van zijn God zou evenaren?"
Drie keer tel ik 50.
Vele bladzijden, vele.
Een dik boek. Jij woorden kennen?
- Ja. - lk plaat kennen.
Dit walvis. Jij woorden zeggen?
"Het hart van 'n walvis is groter dan de waterleiding van London Bridge."
"Het water in die leiding is niet zo dik of snel
als 't bloed uit het hart van de walvis."
Waar, waar. Dank je wel.
Queequeg, wie ben je?
Waar kom je vandaan?
Mijn vader koning, opperhoofd. Mijn oom hogepriester op eilanden.
Westen, zuiden, ver weg.
Schip komt langs eiland. lk neem kano.
lk varen, ik zwemmen, ik touw klimmen, ik verstoppen.
Schip brengt me ver, vele jaren.
Zie hele wereld.
Grappig. Christenen willen vaak neger op een kannibaleneiland zijn.
- Wat nu, Queequeg? - Boot varen. Jij?
lk wil aanmonsteren op 'n walvisvaarder.
lk ook. Jouw boot mijn boot.
lk zelfde eten eten. Wij zelfde wateren varen.
Wij zelfde walvis doden. Wij vrienden.
Zelfde bloed, zelfde hoofd, alles zelfde.
Welke zullen we nemen, Queequeg?
De Tit-bit? Geen slecht schip.
Wat vind je van de Devil-Dam?
Die daar.
Eens zien.
Zie je dat ivoor? Uitgedost met 't gebeente van de slachtoffers.
Kikkers gemaakt van walvistanden.
En de roerpen. Die is uit een walviskaak gesneden.
Ahoi, daar. ls er iemand aan boord?
ls dit de kapitein van de Pequod?
- Wat wilt ge van de kapitein? - We overwogen aan te monsteren.
Was dat wat ge overwoogt.
- lk bent... lk bedoel, ik doet... - Lach je me uit?
lk paste m'n manier van spreken aan.
Als ik geen vredelievende quaker was, gaf ik u voor de zekerheid een mep.
lk zie dat u hier niet vandaan komt.
Ge weet vast niets van de walvisvaart af.
- lk zat bij de koopvaardij. - De koopvaardij zij vervloekt.
- Waarom walvisvaart? - lk wil weten wat 't behelst.
Hebt ge Achab gezien, de kapitein?
Als ge wilt weten wat walvisvaart behelst, moet ge hem bekijken.
Dan ziet ge 'n man verscheurd van top tot teen,
en weer aan elkaar gemaakt met potvisgebeente.
Z'n uiterlijk zegt meer dan 'n preek over menselijke vergankelijkheid.
Heeft een walvis dat gedaan?
Een walvis zo groot als een eiland.
Zijt ge er de man naar 'n harpoen na te springen?
Absoluut meneer, als het werkelijk niet anders zou kunnen.
Kom dan maar mee.
Bildad, wakker worden. Hij wil aanmonsteren.
- Ge zijt toch geen piraat geweest? - Nooit.
- Hebt ge uw kapitein op zee vermoord? - Voorwaar niet.
- Hij voldoet. - Wat voor deel krijgt hij?
Het 777 e deel zou toch niet te veel zijn, hê?
- Voor deze flinke kerel? Toe. - Peleg, ge hebt 'n vrijgevig hart,
maar denk aan uw plicht tegenover de andere eigenaren, weduwen en wezen.
Als we hem te gul belonen, stoten we hun 't brood uit de mond.
- M'n laatste loon was... - Een 300e.
- Hoor je dat, Bildad? - "Verzamel voor uzelf
geen schatten op deze aarde." - M'n laatste loon...
Een 777 e deel lijkt me mooi genoeg.
Een 300e. Bedank me niet. Je krijgt slechts wat je toekomt.
Wat houdt u tegen? Teken.
- Het is Kapitein Achab. - Wat is er dan met hem?
Was Achab niet een wrede koning? Toen hij dood was, likten de honden z'n bloed.
Hij heeft die naam niet gekozen.
Teken nu, en doe 'm geen onrecht omdat hij een onaangename naam heeft.
En dan nu die goddeloze vriend van je.
Queequeg, kom eens hier.
- Wat denk je, Bildad? - lk vermoed dat hij geen christen weze.
Gaat ge op zondag naar de kerk?
Kent ge en gehoorzaamt ge de tien geboden?
Quohog, man, pak die pen op.
Teken nu voor een 60e deel van onze winst.
Snel dan. Snel.
Lantaarnvormige vaten, 15.
Walvisspektrommels, 50.
ZElLMAKERlJ
Blijf eens staan. Ga je aan boord, scheepsmaat?
- Ja. - Heb je aangemonsterd op dat schip?
Op de Pequod?
Stond erbij dat je je ziel verkocht?
- Wat? - Misschien heb je die niet.
- Heb je Achab al ontmoet? - Wat klets je nou?
Hebben ze verteld dat z'n moeder hem baarde, en stierf?
Hoe Gods bliksem hem merkte?
Hoe hij in de heilige bokaal in de kerk spuwde,
en hoe 't op z'n laatste reis ging?
lk weet dat hij mank werd door 'n walvis.
Daar weet je alles van? Weet je dat heel zeker?
Hoe de walvis hem getekend heeft? Z'n ziel heeft aangetast?
Vast niet. Wie wist het? Niet velen.
Je maakt ons niks wijs. Eruitzien of je een geheim hebt, is simpel.
Dat heb ik ook, jongen.
Op een dag op zee zul je land ruiken als er geen land is,
en op die dag zal Achab sterven, maar hij verrijst binnen 't uur.
Hij zal oprijzen en wenken.
En allen, op een na, zullen hem volgen.
Goedemorgen, scheepsmaten. Goedemorgen.
Moge de hemel u zegenen.
Hé, jij daar. Hoe heet je?
Elia.
Mijn naam is Elia.
- Bijbel? - Nee, bedankt. lk heb er al een.
- Bedankt, mevrouw. - God zegene u.
Niet te veel vissen op zondag, maar ook geen kans voorbij laten gaan.
Snel. Vrijgezellengebroed. Opschieten.
Jij daar, Schotse baret. Alle donders, schiet op.
Mooi wit cederhout is dit jaar drie procent opgeslagen.
Hijs de raas.
Zuinig met boter. Die is 20 cent per pond.
- Bildad, stop met dat geklets. - Drie jaar is een hele tijd.
God hebbe u onder zijn heilige hoede.
Stop. Hijs 'm op.
Hijs op, daar.
Hijsen daar op het voordek.
Trossen losgooien.
Marszeil zeilklaar maken.
- Bakboord roer geven. - Bakboord.
En rond de wereld.
De Pequod voer oostwaarts naar de walvisgronden voor de Azoren.
De bemanning kwam van alle eilanden, van alle windstreken,
van Groenland tot Mombasa, van Clyde tot Kokovoko.
Flask, de derde stuurman, bekte iedereen af die groter was.
Vooral walvissen, waarmee hij een eenzijdige vete had,
alsof de gevaartes hem en z'n voorvaderen dodelijk beledigd hadden.
En dan had je Pip, kleine zwarte Pip, het ketelbinkie uit Alabama.
Starbuck, eerste stuurman, wiens quaker- geslacht menig walvisschip had bevolkt.
Hij zocht 't gevaar niet op,
en z'n moed was 'n hoofdbestanddeel op 't schip, als rundvlees of meel.
Paraat als 't nodig was, niet zomaar te verspillen.
De timmerman, die alles kon maken. Van lekke boten tot gebroken ledematen.
Perth, de smid, leefde tussen de massa vonken die om 'm heen hing.
Hij ademde ze in en uit. Ze nestelden zich in z'n oren.
Maar Perth kon het niet schelen, want, zei hij,
hij had in brand gestaan en een litteken kan niet verbranden.
Queequeg was eerste harpoenier.
Daarna kwam Tashtego, de indiaan van een vechtlustige stam,
die nu op walvissen joeg.
Dan Daggoo, die zijn dapperheid, luister en elegantie
te danken had aan het doden van 'n leeuw en het eten van z'n vlees.
Stubb was 2e stuurman.
Die zou voor de grap 'n boelijn aan de staart van de duivel vastknopen.
Zorgeloze, dwaze, lachende, wijze Stubb.
Van onze heer en gebieder was nog steeds geen spoor.
Achab bleef stil achter zijn gesloten deur, alle uren van de dag.
Daar heb je hem weer. Dat is Achab.
Achab komt te voorschijn bij maanlicht.
Vreemd...
Alleen 's nachts.
Elke nacht loopt hij alleen over het dek.
"Schuur 't. Met puimsteen", zeggen ze.
En als je klaar bent, wat gebeurt er dan? "Begin opnieuw", zeggen ze.
Schoonmaken, afschuren, polijsten.
Dat houdt jullie bezig en op 't goede pad.
Ha. Daar gaan we dan.
Dreigend boven ons,
als een ijzeren boegbeeld dat plotseling opdook,
stond kapitein Achab,
z'n lange, brede gestalte zwaar leunend op een primitief wit been
gesneden uit de kaak van een walvis.
Hij voelde de wind niet, noch rook hij de zilte lucht.
Hij stond naar de horizon te staren,
met de tekenen van innerlijke smart in z'n gezicht gekerfd.
- Mr Starbuck. - Ja?
Roep iedereen naar het achterdek.
Alle hens achterdeks.
Matrozen in de masttop naar beneden.
Wat doet ge als ge een walvis ziet, mannen?
- Hem afroepen. - Ja.
- En wat doet ge daarna? - ln de sloepen en erachteraan.
Op welk wijsje trekt ge aan de riemen?
Een dooie walvis of een lekke sloep.
Alle matrozen in de masttoppen, luister goed.
Kijk uit naar een witte walvis.
Een walvis zo wit en zo groot als een sneeuwberg.
Zie je dit Spaanse goudstuk?
Timmerman, geef me je slegel.
Om het even wie van u voor mij die witte walvis opspoort,
krijgt dit Spaanse goudstuk, m'n jongens.
Het is een witte walvis, zeg ik u.
- Let goed op of u hem ziet. - Kapitein?
Waaiert hij z'n staart op 'n rare manier bij 't duiken?
Heeft hij ook een vreemde straal? Heel snel en hoog?
En heel wat stukken ijzer in z'n huid, helemaal rondgedraaid?
Ja, als een kurkentrekker. Hij zit vol harpoenen, mannen.
En z'n straal is groot als de grootste tarweschoof,
en hij waaiert met z'n staart als 'n gescheurde kluiver in de storm.
Donders, mannen, ge hebt hem gezien.
Dat is Moby Dick.
Kapitein Achab, was het niet Moby Dick die uw been heeft afgerukt?
Het was Moby Dick die mijn lijf en ziel zo vernielde dat ze in elkaar uitvloeiden.
lk jaag hem rond om de Hoorn, en om de Noorse Maalstroom,
en door de vlammen van het verderf, voor ik hem opgeef.
Dit is waarvoor ge aangemonsterd hebt.
Om op de witte walvis te jagen, links en rechts, langs alle kusten ter wereld,
tot hij zwart bloed spuit en hij dood omrolt.
Wat zegt ge daarop?
lk vind dat ge er dapper uitziet.
Zult ge nu de handen ineenslaan?
Hofmeester, ga eens een flinke maat grog tappen.
Harpoeniers, pak de wapens.
Uw lansen, stuurlui.
Matrozen van stavast, omring mij,
zodat ik een nobel gebruik kan doen herleven van m'n voorvaders, de vissers.
De maatbeker. Drinken en doorgeven.
Rond ermee. Rond. Korte teugen, langzaam slikken, mannen.
Het is zo heet als Satans hoef.
Het gaat er heel goed in.
Het gaat als een spiraal naar beneden.
Geef maar eens aan mij.
Mooi werk. Bijna leeg.
Kom naderbij, stuurlui.
Kruist uw lansen.
Laat mij nu de as aanraken.
Voelt gij het?
Dezelfde schok die mij geraakt heeft, geef ik nu over aan dit ijzer.
Brandt het, mannen?
Brandt het?
Harpoeniers, haal uw wapens weg.
Draai de koker naar boven.
Drink, harpoeniers.
Drink en zweer.
God zal jacht op ons maken als wij Moby Dick niet de dood in hebben gejaagd.
Dood aan Moby Dick.
Moby Dick...
Geven ze walvissen namen?
Ja. Speciale, grote, moorddadige walvissen met een lange historie.
Walvissen die tien keer honderd man hebben gedood.
Zoals Timorese Tim, Nieuw-Zeelandse Tom,
of Morquan, koning van de Japanse zee.
Walvissen met grote namen passend bij grote daden.
En de grootste van allen is Moby Dick.
Een witte walvis, zei Achab.
- Kan een walvis wit zijn? - Hij is wit.
Witter dan alle sneeuw die ooit gevallen is.
Net een grote drijvende marmeren grafsteen, is hij.
Waar hij ook zwemt, cirkelen witte vogels boven hem.
- Wit als engelen. - ln welke oceaan zwemt hij?
ln allemaal. Hij is ontwaard in zeeën 1000 mijl uit elkaar
- op hetzelfde uur. - Misschien is het er niet een,
maar een geslacht. Misschien zijn 't 100 walvissen.
Dan hebben ze allen misvormde kaken, gerimpelde voorhoofden,
en een dozijn ijzers in hun witte bochel.
Velen hebben hun sloepen gestreken voor Moby Dick en hem aangevallen,
en kregen met z'n wraak te maken.
Sommigen pochen dat ze hem hebben gedood, maar hij komt steeds terug,
enorm en wit en in het geniep.
- Ze zeggen dat hij onsterfelijk is. - Wil je ons bang maken?
lk zeg wat ik zeg.
Daar spuit ie.
Potvis aan stuurboord. Daar spuit ie.
Daar gaan walvisstaarten. Ze gaan onder.
Bakboord.
De touwen in de boten.
Zet het grootzeil vast. Strijk de sloepen.
- Wedden dat wij hem 't eerst treffen? - Goed, Stubb. Een dollar van niet.
Zo gaat het goed. Trekken aan de riemen, mannen.
ln naam van alle onnozele halzen en peperkoeken, trekken en kijken.
Breekt ge uw rug ervoor, jongens?
Trek, dan. Trek dan, wilt ge?
Trekken aan die riemen, jongens.
Verduiveld. Dat de roeispanen loskomen.
Trekken, m'n jongens.
Trekken.
Trekken, m'n jongens.
Lang en krachtig, jongens.
Trekken. Dat uw lever en longen ervan scheuren.
Stop met dat gesnurk, slapers.
Trek, toe dan. Trek, wilt ge? Met vreugde in het hart.
Van mij.
Hij is van mij.
Vooruit, mannen. Trekken.
Man overboord.
Snij 'm los.
Queequeg, m'n beste. Gebeurt dit soort dingen vaak?
Waar, waar.
Trek hem naar voren.
En zo beenden we onze eerste walvis uit,
en kookten 't walvisspek tot een pure olie.
Die zou lampen laten branden, klokken laten tikken op schoorsteenmantels,
en misschien 't hoofd van een koning zalven.
En toen we eindelijk 't afgekloven gebeente in zee wierpen,
waren we niet triest over z'n begrafenis.
Kapitein.
- Starbuck. - Ja, kapitein.
Het is laat. U moet naar bed gaan.
Slapen?
Dat bed is een doodskist, en dat zijn lijkwaden.
lk slaap niet, ik sterf.
Hij leverde 85 vaten olie op. Ze zijn allemaal afgedekt en opgeslagen.
- Hoe is de wind? - Noordnoordoost.
Maak er gebruik van. lk wil niet blijven talmen bij Kaap Verde.
We gaan meteen op weg naar de Stille Zuidzee.
Zet een koers uit zuidzuidoost naar de evenaar,
en dan zuidoost zodat we de Guineese stroom oppikken.
Mr Starbuck,
piekert u ooit over de gang van de walvissen rond de vier oceanen?
lk weet dat ze in bepaalde seizoenen op bepaalde voedingsbodems zijn.
Kijk eens hier.
Logboeken uit de tijd van de eerste walvisjacht
hielpen me deze kaart tekenen.
Die deelt de oceanen op in vijf breedtegraden bij vijf lengtegraden.
Dit zijn de maanden van de jaren,
de schepen die voorbijkwamen, hoe lang ze bleven.
De walvissen die ze zagen, welke omvang, welke kleur,
hoeveel, en waar ze heen gingen.
- Dit heb ik nooit gezien. - De bultruggen gaan zo,
de blauwe vinvis, de echte walvis, de potvissen.
Zeemijl voor zeemijl ken ik hun verborgen reizen als de aderen in mijn arm.
Kan hun reis voorspeld worden, zegt u?
Ja. Net als het bloed door mijn aderen pompt, van hart naar hand.
Mocht dit zo zijn, dan kunnen we ze volgen en ze doden.
- Dan hebben we 't scheepsruim zo vol. - Dat zullen we doen, Mr Starbuck.
Als we onze eerste taak hebben volbracht.
En welke taak is dat, kapitein?
Hem, Mr Starbuck. Hem.
Wat voor groepen geldt, geldt grotendeels ook voor de grote eenlingen.
Als deze bronnen waar zijn en mijn berekeningen niet ondeugdelijk,
zwemt hij nu bij Kaap de Goede Hoop, en ligt de hele lndische Oceaan voor hem.
Volgende maand is hij in de Golf van Bengalen.
Maart, de Sulu Zee, en dan oostwaarts naar de doorgang naar de Stille Zuidzee.
Dan zal ik hier op hem wachten, bij nieuwe maan in april.
- Mr Starbuck. - lk moet de koers geven.
Draai u eens om, meneer.
Waarom zo'n lang gezicht? Bent u geen partij voor Moby Dick?
lk ben in voor welke dood dan ook,
als het door ons beroep zou gebeuren, dat weet gij.
Maar ik kwam voor de walvisjacht, niet voor uw wraak.
Hoeveel vaten potvisolie levert uw wraak op? Wat brengt het op de markt op?
Geld is niet de maatstaf, man.
lk krijg er een enorme beloning voor. Hier.
Om zo razend te worden op een beest dat uit instinct handelde, is godslastering.
Zwijg tegen mij over godslastering.
lk zou de zon aanvallen als hij me beledigde.
Zie eens hier, Starbuck.
Alle zichtbare voorwerpen zijn slechts als kartonnen maskers.
Een ondoorgrondelijk, logisch denkend wezen vormt hun gelaatstrekken.
De witte walvis benauwt me.
Hij bezwaart me.
Toch is hij slechts een masker.
Het is het wezen achter het masker dat ik voornamelijk haat,
het verderfelijke wezen dat de mensheid steeds heeft geteisterd en bang gemaakt.
Het wezen dat ons ras verscheurd heeft en toegetakeld,
ons niet direct vermoordde maar ons liet doorleven
met een half hart en een halve long.
God behoede ons, behoede ons allen.
De bemanning staat achter me, Mr Starbuck.
U hoorde het ze zweren.
Nou, wat zegt ge ervan?
De beste lansier van heel New Bedford
zal zich toch niet terugtrekken van de grootste jachtpartij ooit?
lk antwoord u waardig, meneer, dat ik tegen u ben.
Maar ge hoeft Starbuck niet te vrezen.
Laat Achab op z'n hoede zijn voor Achab.
Wees op uw hoede voor uzelf, kapitein.
We lieten de winterzeeën achter ons en voeren onder de hete zon zuidwaarts.
Langs het enorme, uitgestrekte Afrika,
tot we een loodrechte koers namen
oostnoordoost, naar de lndische Oceaan en verder.
Jij daar, jongen. ln de mast.
En zo hield ik m'n eerste wacht in de masttop,
gevangen in een voortglijdend ritme,
geen leven in me op het leven na dat ik deelde met een licht golvend schip,
ver verwijderd van alle zorgen van alle mensen aan land.
Daar spuit ie.
Hoe veraf? Hoeveel?
Stuurboord, Mr Stubb.
Twee... Nee, het zijn er vier.
- Wat hebben we daar? - Het zijn er zes... zeven.
Het zijn er zeker drie dozijn of meer.
Kijk dan. Kijk, Mr Stubb. Honderd.
Kom naar beneden. Je hebt een zonnesteek.
ln de naam van de Heer, Mr Stubb. Honderd. Tweehonderd walvissen.
lk vervloek hem nog eens, Mr Flask.
Het is gebeurd. Laat ze te water.
Weer 40 vaten erbij.
Ahoi, daar. Kapitein Boomer klopt aan.
- Mag hij aan boord komen? - Kom aan boord.
Mijn naam is Boomer, van de Samuel Enderby uit Londen.
- Achab. - Kapitein Achab, kijkt u eens.
Wat 'n circus. Hebt u ooit zo'n race gezien?
Doe het, jongens. Doe het. Drie voor kapitein Achab en drie voor mij.
Geen paniek, ik zal uw schip niet doen zinken. Mooi, hê?
Mooier dan vlees en bloed. M'n andere arm mag er ook af.
Heel geschikt om marlijnnagels in te slaan, zeelui voor hun kop te slaan,
en vooral goed voor het tappen van vaatjes rum.
Als u begrijpt wat ik bedoel, kapitein.
Pip. Haal rum.
lk zie dat u zelf ook wat ivoor draagt.
Mannen met vier ledematen missen heel wat.
Toen ik deze ivoren arm kreeg, spiksplinternieuw,
had ik die walvis willen bedanken.
Een walvis at m'n arm als ontbijt.
Duivels groot. Hij duwde 'n vloedgolf op,
en tyfoons sprongen van z'n staartvinnen.
Oud was hij, en met littekens bedekt.
Kapitein Boomer, wat voor kleur had hij?
Hij was wit, meneer. Het is een feit. Sneeuwwit.
- Een maand geleden zag ik 'm weer. - U hebt hem niet gedood?
Nee. Hij ging ervandoor. "Blij dat ie weg is", zei ik, en meende 't.
Waar hebt u 'm voor het laatst gezien?
Bij Kaap de Goede Hoop. Hij ging naar het noordoosten, richting Madagascar.
Starbuck.
Hoort ge dat?
De witte walvis, vorige maand, bij Kaap de Goede Hoop.
Mijn kaart is goed en waarachtig.
Dan is hij bij nieuwe maan in april bij Nieuw-Guinea.
Stop de jacht. Breng de sloepen aan boord. We hijsen de zeilen.
Maar er zijn vijf grote walvissen.
- Jullie daar, klim in de mast. - lk vaar niet met u mee, meneer.
- Breng m'n boot langszij. - Mr Starbuck. Snij dat karkas los.
Pip, geef ze het signaal terug te keren.
Wat mankeert u? Bent u dronken?
Kapitein Achab, denk na wat u doet. lk smeek u, denk na.
- Hijs het gootzeil. - Nee, nee.
Mr Starbuck, verzet u zich?
lk zal u zeggen dat er een God is die heerst over de aarde,
en een kapitein over de Pequod.
We gaan nu. Trossen los.
Flask. Wat denk je daarvan?
"Kom terug." Zij zijn gek, of ik word blind.
Je bent niet blind. Er is iets mis.
Stel gekken. Jullie snijden mijn walvis los. Hé.
Kom aan boord. We hijsen de zeilen.
Mr Stubb, Mr Flask, zag u de wimpel niet of hoorde u 't bevel niet?
- Jawel. - Waarom gehoorzaamt u dan niet?
Dat doen we, zodra 't doordringt. We zijn ondersteboven.
Het weer is goed, er is geen man overboord.
Er is 'n goede oogst. lk zie geen reden om te gaan.
lk geef geen redenen, ik geef bevelen.
We zijn brave lieden. Alleen, ons bloedt kookt.
We waren aan 't moorden. Het is moeilijk om met moorden te stoppen.
We waren zo snel en enthousiast bezig, dat we de laatste bazuin niet hoorden.
Dan hoor je me nu. Kom aan boord.
Oké, dappere lieden. Word wakker. Haast je.
Dit is een kwade reis, dat zeg ik u.
Als Achab zijn zin krijgt,
zal u, noch ik, noch enig ander lid van deze bemanning ooit thuiskomen.
Toe nou, Mr Starbuck. U bent gewoon zwaarmoedig.
Moby Dick mag dan groot zijn, maar niet zo groot.
lk ben niet bang voor Moby Dick.
- lk vrees de toorn van God. - De toorn van God?
Het is onze taak in het leven om walvissen te doden,
en olie te leveren voor de lampen op de wereld.
Als we die taak goed en getrouw uitvoeren,
verlenen we een dienst en dat behaagt de Almachtige God.
Achab zou dat alles ontkennen.
Hij haalde ons af van de rijke oogst om zijn wraaklust te stillen.
Hij verdraait dat wat heilig is tot iets wat donker en doelloos is.
Hij is een exponent van de duisternis.
Achabs halsstarrige verzet tart de hemelen.
lk begrijp dat u, een godsdienstig man, een tikkeltje somber bent.
Aan de andere kant zie ik niet wat u eraan kunt veranderen.
Luister hier eens naar.
"Een kapitein die zijn vaartuig gebruikt
voor een ander doel dan bedoeld door de eigenaren
is schuldig aan wederrechtelijke inbezitneming."
"En z'n bemanning heeft 't recht
om met krachtige middelen hem het bevel te ontnemen."
Dat is een hele mondvol, dat zweer ik je.
Hem het bevel te ontnemen? ls dat het heft in handen nemen?
Dat is het, Mr Flask.
U stelt toch niet voor dat we zoiets doen?
U bevindt zich in gevaarlijke wateren. Verander van koers. Draai om.
Ziet gij niet dat we, door Achab te dienen, in zijn godslastering delen?
Wilt u dat riskeren, of mijn kant kiezen en een beroep doen op de wet?
Neem me niet kwalijk. lk moet wachtlopen.
Kapiteins kunnen de wet niet overtreden. Ze zijn de wet voor mij.
Achab is 'n bijzonder goed kapitein.
Er is geen man aan boord, behalve u dan,
die niet liever door hem getrapt wordt dan geridderd door de koningin.
Dan ben ik er geweest. Schrijf je laatste wil en testament.
Ja. En doe het lachend.
Een lach is het beste antwoord op al 't vreemde in het leven.
Onderweg naar Bikini bleef Achab in zijn hut en werd hij zelden gezien.
Onze masttoppen staken leeg af tegen de lucht.
Geen roep van "Daar spuit ie" mocht ons weglokken van ons enige doel.
Dus in april, met een nieuwe maan,
voeren we de wateren binnen waar Achab hoopte de witte walvis te vinden.
Verklikkers. Haast u.
Verklikkers, naar boven.
Snel. Het goud is voor degene met de scherpste blik.
Die munt is 16 dollar waard. lk ben de eerste die 'm ziet.
Rum voor mij als ik de munt win. Genoeg om nooit de bodem te raken.
Man overboord.
Sloep naar stuurboord.
- Geen teken van hem. - Nee... De zee heeft hem verzwolgen.
Vreemd.
19 april 1842.
Volgens Achab komen Moby Dick en de nieuwe maan samen,
maar de maan is geen sikkel meer.
En er is nog geen teken van de witte walvis.
Zeven dagen en zeven nachten op wacht.
Gaat nooit naar beneden, eet aan dek, slaapt staand.
Hoe lang houdt hij dat vol?
Er beweegt niks.
Niks.
Sinds de verklikker in zee is gevallen, liggen de wind en het getij stil.
Niks.
Zelfs de zon is aan de hemel vastgenageld
zoals die gouden dubloen tegen de mast is gespijkerd.
Jij daar, jongen. Trek die gouden munt van de mast en gooi hem over de reling.
We betalen de zee losgeld. Misschien komt hij tot leven en komt er wind.
Manxman. Stop.
Een koele bries. Een koele bries.
Jij daar, Manxman. Stop.
Queequeg, wat ben je aan het doen?
Zie morgen hier. Botten alles vertellen.
Queequeg, wat is er aan de hand?
- Wat zie je? - Haal timmerman.
Wat moet je met de timmerman?
Timmerman.
Timmerman. Hier.
- Wat kan ik voor je doen? - Hoeveel jij doodskist maken voor?
Doodskist?
Twee dollar is ruim voldoende.
- Wacht. - Doodskist maken.
Twee meter.
Glad hout. Maken als beste boot.
Alle naden dichtmaken. Geen water in komen.
Veer van opperhoofd op deksel graveren.
- Twee meter zal het zijn. - Queequeg, wat is dit nou?
Geld van jou, hutkoffer van jou.
Mijn harpoen van jou.
Vaarwel.
Wat?
Queequeg, wat zeg je nou?
Queequeg, luister nou eens.
Zeg nou iets.
- Wat gaan we doen? - We kunnen maar één ding doen.
Die doodskist voor hem maken.
Queequeg...
Je moet eten.
Een slokje water, dan.
Queequeg, als je zo doorgaat, word ik heel boos op je.
Queequeg, ik verbied je om te sterven.
Queequeg, zulk gedrag is gewoon niet christelijk.
Het is gewoonweg goddeloos en heidens.
Queequeg, herinner je je onze eed?
Je beloofde te gaan waar ik ging, te eten wat ik at, op hetzelfde schip.
lk hou je aan je belofte, Queequeg.
lk heb dit al eerder gezien, jongen.
Op een dag, zonder aanleiding, weten ze dat hun dood nabij is.
Dan geven ze hun bezittingen weg en nemen afscheid,
en dan gaan ze zitten wachten en dan sterven ze eenvoudigweg.
Mr Starbuck. De kapitein wil u spreken.
Meneer?
Mr Starbuck, nieuwe bevelen.
We blijven hier tot de klok acht heeft geslagen
en op dat moment strijken we de sloepen,
draaien het schip naar het noorden en roeien weg van deze wateren.
Ja, meneer. Als de klok acht slaat.
lk sla een mars voor je, Queequeg. Ga mee.
Ga rustig mee. Ga met het getij mee. Dat weet waar je heen moet.
Laat je maar meedrijven. Het neemt je wel mee, Queequeg.
Hij luistert niet.
Queequeg gaat weg. Weet je waar hij heen gaat?
Helemaal naar Kokovoko.
Terug naar Kokovoko, waar hij vandaan kwam.
Queequeg, niet doen.
- Daar spuit ie. - Luister. Niet doen.
Daar spuit ie.
Aan stuurboordzijde.
Daar spuit ie.
Het is hem.
ls het echt waar?
- Zien jullie het ook? - Ja we zien het allemaal,
maar daarom hoeft het nog niet echt te zijn.
- Klaar de sloepen uit. - Wilt u ze nu neerlaten, 's nachts?
- Laat ze maar neer. - We gaan, sloepbemanningen.
Hij peilt de diepte.
Roeispanen uit het water.
Hij is dichtbij.
Hij is heel erg dichtbij.
Zorg dat je klaar voor hem bent.
Hij springt uit het water.
De vogels gaan weg. God. lk raak hem kwijt.
Zonder wind raken we hem kwijt.
Dat is geen walvis, dat is een grote, witte god.
Omdraaien. Terug naar het schip. We binden 't vast en roeien naar de wind.
Lange dagen en nachten zwoegden we aan de roeispanen,
terwijl de witte walvis vrij doorzwom,
en de afstand tussen zichzelf en de wraak van Achab vergrootte.
Een wolk, aan stuurboordzijde.
Stuur op de wolk af, mannen.
Keer 'm om.
Naar de wolk. Stuurboord.
Trek aan de riemen, snel.
Trek ons in de wind, jongens. Snel.
Trekken aan die riemen.
Dat is het.
Jij zag de witte walvis het eerst.
De gouden dubloen is voor jou.
Toe dan, neem hem aan, matroos.
Wacht even. Luister.
Deze man heeft z'n Spaanse goudstuk.
Gij zult het uwe hebben.
Als Moby Dick is getroffen en gedood, op die dag zult gij mijn aandeel hebben.
Mijn tien procent van de opbrengsten van deze hele reis.
Goud zal uit de wonden van Moby Dick in jullie handen stromen.
Elke druppel van zijn bloed weer een Spaanse dubloen.
Wat denken jullie daarvan, mannen?
- Roep hem af. - Ze zijn met stomheid geslagen.
- En ik ook. - Hoera voor kapitein Achab.
Pip. Grog voor allemaal.
Een zeil, aan stuurboord.
De Rachel uit New Bedford, van kapitein Gardiner.
Hij draait bij.
Kapitein Achab, hebt u een sloep op drift gezien?
lk heb niks gezien. Hebt u de witte walvis gezien?
We hebben 'm geharpoeneerd, nog geen tien mijl hiervandaan.
Niet dood.
U hebt hem niet gedood?
Nee. We zijn een boot kwijt, door hem uit het zicht getrokken.
Drie dagen en nachten zochten we. M'n jongen zat erin, m'n zoon.
Twaalf jaren oud.
Kapitein Achab, wilt u me helpen zoeken?
Als christenen kunnen we dit niet weigeren.
lk weet dat u zult helpen.
U moet het doen. U moet en zal dit voor mij doen.
Als ge nee zegt, vallen we in ongenade. Thuis zullen ze op de Pequod spugen.
Kapitein Achab, geef antwoord.
Kapitein Gardiner, ik zoek de witte walvis, de moordenaar van uw zoon.
lk verlies tijd.
Tijd? lk heb m'n hele wereld verloren.
lk ga niet weg. lk blijf u volgen tot u ja tegen me zegt.
Snel, mannen. Klaar om neer te laten.
lk kom er aan, kapitein.
Wachten. Er wordt geen touw aangeraakt. lk moet gaan.
Tot ziens, zeg ik, en moge het u goed gaan.
God helpe u, kapitein Gardiner.
God vergeve u, kapitein Achab.
Stook de traankokerij op.
We snellen voorwaarts, beladen met vuur,
om van het vlees van de witte walvis goddeloze olie te maken.
Smid, ik heb een opdracht voor u.
Neem deze harpoenen en lansen. Versmelt ze.
Smeed nieuwe wapens voor me die diep steken en goed blijven haken.
Maar drenk ze niet in water.
Ze moeten een echte doop ondergaan.
Wat zegt ge ervan, mannen?
Geven jullie zoveel bloed als nodig is om het staal te temperen?
- Ja. - Voeg uw woede toe aan de mijne.
Jullie zijn de radertjes in mijn wiel,
het kruit in mijn fakkel.
Doe een plechtige gelofte, met hart
ziel,
lichaam, leven en longen
zoals ik mezelf een gelofte doe:
dood aan Moby Dick.
Op het roer.
Ga voor de wind liggen.
Hou hem zo.
Zal ik zeil minderen?
Nee, hij loopt goed genoeg.
Met ons grootbras,
de raas vierkant brassen.
Raas vierkant brassen.
Hoogste bras, mannen. Aanhalen.
Aanhalen. Ga helemaal op je rug en aanhalen.
Werken voor de kost.
We zullen elke centimeter zeil verliezen als we 't schip geen vaart laten minderen.
Mr Starbuck, we liggen drie dagen achter op Moby Dick.
Deze wind is als door de hemel gezonden.
Gezonden om ons te vernietigen.
Haal die vodden weg.
Hang nieuw zeil in de mast.
Alle hens zeilen repareren.
Ga de mast in.
Dan vliegt hij ervandoor.
De mast in met u. De mast in.
Ga naar boven. Ga de mast in.
We kunnen niet meer zeilen hijsen in deze wind.
Het moet.
Hij wil niet overstag gaan.
De masten.
Haal ze neer. Haal neer.
Het is de masten neerhalen of kapseizen.
De masten. Haal de masten neer.
Haal de masten neer.
Starbuck.
Laat vallen.
Laat los, zeg ik je.
lk doorboor je.
Sint-elmsvuur.
Wees ons genadig.
Ja, mannen.
Let er goed op.
Het verlicht onze weg naar de witte walvis.
Zo neem ik de laatste angst weg.
Uitklaren.
Hijs nieuwe zeilen. We gaan snel verder.
Haast je, dappere lieden. Haast je nu.
Waar is de bemanning van de Pequod?
Er is geen enkel gezicht van de 30 dat ik herken.
Hij heeft hun ziel bemachtigd.
Moet je ze zien. Het zijn handschoenen.
Achab vult ze op, Achab laat ze bewegen.
U moet toegeven, Mr Starbuck, dat hij de tyfoon overblufte.
Hij stond vlak tegenover die bullebak en sloeg hem tot hij om hulp schreeuwde.
Ja. En zag je hoe hij dat sint-elmsvuur aangreep?
Alleen Achab zou zoiets doen.
lk zie een gek die meer gekken voorbrengt.
Maar ik zou hun gekheid nu kunnen genezen.
Grote God, waar zijt Ge?
Zal ik? Zal ik?
Zeilen hijsen.
Hou op.
Het is een fraaie, fraaie dag, Starbuck.
De lucht ziet er rustig uit.
Op zo'n dag heb ik m'n eerste walvis geveld.
Als jonge harpoenier, 40, 40, ja, 40 jaren en duizend sloepentochten geleden.
Vanwaar deze gekheid van de jacht, dit kokende bloed en dampende voorhoofd?
Waarom de arm aan de roeispaan, de enterhaak en de lans paralyseren?
lk voel me oud, Starbuck, en gebogen,
als Adam, wankelend onder de eeuwen die zich sinds het paradijs opstapelden.
Kom dicht, Starbuck, dicht bij me staan.
Laat me in een menselijk oog kijken.
Dat is beter dan naar de zee of lucht te staren.
Kapitein, nu voor de laatste keer vraag ik u, ik bid u,
laat ons deze dodelijke wateren ontvluchten.
Zijn er niet zulke fraaie, blauwe dagen als deze in New Bedford?
Wat is het?
Welk naamloos, ondoorgrondelijk, bovennatuurlijk iets,
beveelt mij, tegen alle menselijke liefde en verlangens in
mezelf de hele tijd in te spannen en onder druk te zetten?
Zet me aan tot waar ik in m'n eigen, aangeboren hart
niet eens van durf te dromen.
ls Achab Achab?
Ben ik het, of God, of wie is het die deze arm optilt?
Maar als de grote zon niet kan bewegen zonder Gods onzichtbare kracht,
hoe kan mijn kleine hart dan slaan en kunnen mijn hersens gedachten denken
als God dat slaan en dat denken en dat leven niet doet, in plaats van ikzelf?
Lieve hemel man, we worden rond- en rondgedraaid op deze wereld,
zoals die lier ginds, en het noodlot is de handspaak.
En al die tijd die glimlachende lucht en die onbetrouwbare zee.
Kijkt ge eens in z'n diepten, en ziet de eindeloze slachtpartij die erin woedt.
Wie heeft de lust in z'n schepselen gestopt om elkaar op te jagen?
Waar gaan moordenaars heen, man?
Wie moet er oordelen als de rechter zelf voor het gerecht is gesleept?
Maar het is een fraaie, fraaie dag, en een rustig uitziende lucht.
Wat scheelt u, Starbuck?
Waarom beeft u zo?
Omdat ik niet 't hart heb u te af te slachten
en de bemanning van het schip te redden van de ondergang.
Hoe eenvoudig had ik mijn plicht gedacht.
Gehoor geven aan het verzet.
Nog erger, u aan uw zondige einde helpen.
Starbuck, ge bent aan mij verbonden.
Deze daad is voorbeschikt.
Hij is gerepeteerd door u en mij, miljarden jaren voor deze oceaan bestond.
Daar.
Ruiken jullie het, wat de wind met zich meedraagt?
Het ruikt als land. Een eiland.
Ja, een koraalrif, groen mos, schelpen,
delen van alle oceanen die hij ooit doorkruist heeft.
Hij is zelf een eiland, die witte walvis.
Elia.
- Wat zegt ge, jongen? - De dag dat we uitvoeren, heeft 'n man...
- Elia, was z'n naam. - En?
Hij zei dat er een dag zou komen op zee
waarop je land zou ruiken waar geen land zou zijn.
En op die dag zou Achab naar zijn graf gaan,
maar hij zou weer verrijzen, wenken,
en dan zouden allen,
allen,
allen op één na hem volgen.
Daar spuit ie.
Kijk.
Matrozen in de mast, de vogels geven de plek aan.
Hou de vogels in de gaten.
Roer daar. Eén streek loeven.
Klaarstaan bij de sloepen. Richt bramraas.
- Weer dezelfde weddenschap? - Ja.
Nee, Pip. Blijf aan boord.
Jij vervangt mij aan boord. Blijf aan dek.
Laat maar neer.
Kapitein Pip.
Hebt ge hem gezien, mannen?
Hebt ge z'n bult gezien, als een enorme sneeuwberg?
Hebt ge gezien hoe hij langsglijdt?
Dat is nog eens allure.
Niet kijken.
lk kijk wel voor jullie.
Zag je de lansen in zijn rug?
Mijn lansen. De mijne.
Jaren geleden in hem gestoken.
Goed zo, jongens. Roei zo hard als je kan.
Op riemen houden. Trekken nou, jongens.
Stelletje ziekelijke hufters.
Lang en krachtig, mannen.
Laat je botten sidderen, mannen. ln tweeën breken.
Moby Dick. Kom eens tevoorschijn.
Hijg de blaren op je longen. Wij zullen je bloed voor je afdammen.
Nu rustig trekken.
Hij peilt de diepte.
Roeispanen omhoog.
Kom omhoog, gij witte walvis.
Laat ons je misvormde kaak zien.
Laat ons je gerimpelde voorhoofd zien.
Kom omhoog.
De vogels.
Daar springt ie.
Erheen.
Erheen en achter hem aan.
Snel.
Haal hem binnen.
Laat de mannen gaan.
Haal hem in. Dichterbij. Hij zal niet ontsnappen.
Donder en bliksem, wat mankeert u?
Vervloekt.
O, gij walvis. Wees vervloekt, walvis.
Vanuit het hart van de hel steek ik u neer.
ln het belang van de haat,
spuw ik mijn laatste ademstoot naar u uit, gij vervloekte walvis.
Zo is het genoeg. Terug naar de Pequod.
Wacht.
Zie je het? Zie je het?
Achab wenkt.
Hij is dood, maar hij wenkt.
Ga achter hem aan.
- Achter 'm aan. - Achter die duivel?
Hij is geen duivel maar een walvis.
Een wanstaltige grote walvis, maar meer niet.
En wij zijn walvisvaarders. We trekken ons niet terug, we doden ze.
We zullen Moby Dick doden.
Trekken aan die riemen.
U hebt Mr Starbuck toch wel gehoord?
Of niet?
Zijt ge walvisvaarders of niet? trekken, schapenkoppen.
Trekken aan die riemen.
Ge had niet terug moeten komen. We zullen nieuwe monden in u snijden.
De doodskist.
De kist van de verdronken Queequeg was mijn reddingsboei.
Een hele dag en nacht hield hij me in leven op die zachte, droevige zee.
Toen verscheen er een zeil. Het was de Rachel.
De Rachel, die op z'n lange, trieste zoektocht naar z'n kinderen
een andere wees vond.
Het drama is uit, allen zijn vertrokken.
De grote lijkwade van de zee golft over de Pequod, z'n bemanning,
en Moby Dick.
En enkel ik ben ontkomen om het u te vertellen.
Ondertiteling Visiontext: Joeke Spee